Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008

I NEED A HERO…

Γιατί, κυρίες και κύριοι, αυτός ο τόπος θέλει καινούργια μυαλά. Θέλει ήρωες, αγωνιστές, για να σωθεί. Θέλει super πατριώτες. Σαν τον Ντικάπριο στον Τιτανικό ένα πράμα. Να παλεύει με τα κύματα, για να σώσει την Κυπριακή Δημοκρατία από τους συνωμότες, οι οποίοι μηχανεύονται τη διάλυση του κράτους μας και οι οποίοι καταστρώνουν μυστικά σχέδια και εξυφαίνουν ύποπτες συνωμοσίες με τους «ναιναίκους» και τους Ελληνοκύπριους προδότες. Μα τι παπάρες είναι αυτές; Τι θεωρίες συνωμοσίες είναι αυτές; Ο λαϊκισμός του επιτελείου του Τάσσου Παπαδόπουλου αναβιώνει τον αλυτρωτικό εθνικισμό στους κόλπους της κυπριακής κοινωνίας. Αλυτρωτισμό του τύπου «πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι». Ακόμα νομίζετε ότι μιλάτε σε ηλιθίους, κύριε Παπαδόπουλε; Ακόμα νομίζετε ότι τρώμε κουτόχορτο; Απορία ψάλτου, βήξ! Αφού δεν έχετε έργο να παρουσιάσετε στον κυπριακό λαό, αφού δεν έχετε μια σύγχρονη πολιτική πρόταση να καταθέσετε στους πολίτες, καταφεύγετε σε ανέξοδους λαϊκισμούς και υπερπατριωτικές κορώνες και συνεχίζετε να καλλιεργείτε διαιρετικές τάσεις ανάμεσα στους πολίτες. Εσείς και μόνο εσείς είστε ο ήρωας, κύριε Παπαδόπουλε; Όλοι οι άλλοι, όλοι εμείς είμαστε προδότες; Όσοι συμπολίτες μας ψήφισαν ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν είναι προδότες; Κύριε Παπαδόπουλε, αν από κάτι κινδυνεύουν οι πατρίδες είναι από τους super πατριώτες και τους αυτόκλητους «εθνάρχες». Ε δεν θα πάρουμε! Δεν είμαστε μαλάκες, γαμώτο… Δεν είμαστε…

Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008

Δικτατορία Καρεκλά…

Ο γνωστός δημοσιογράφος του ΡΙΚ Γιάννης Καρεκλάς με τη στάση που τηρεί τις τελευταίες εβδομάδες απέναντι στους υποψηφίους για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι η δημοσιογραφία ακόμα και στην μικρή Κύπρο δεν είναι αυτόνομη. Για να είμαστε πιο ακριβείς κάποιοι λειτουργοί των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, κάποιοι δημοσιογράφοι δεν διατηρούν την ανεξαρτησία σκέψης. Έχουν κρυφά αφεντικά και ανοιχτές γραμμές με πολιτικά γραφεία και πολιτικούς «νονούς». Με τη μεροληπτική, υπέρ του απερχόμενου προέδρου της Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, στάση την οποία επιδεικνύει ο κ. Καρεκλάς, αποδεικνύει ότι κάποιοι δημοσιογράφοι δεν ασκούν αδέκαστα το καθήκον τους, καθήκον ενημέρωσης των πολιτών, μετατρέποντας τα ΜΜΕ σε ΜΜΜΕ (Μέσων Μαζικής Μαλάκυνσης Εγκεφάλων). Ο κ. Καρεκλάς δεν καταφέρνει να κρύψει τις ιδιαίτερες πολιτικές του πεποιθήσεις και προτιμήσεις εν όψει των επικείμενων προεδρικών εκλογών. Δεν είναι αμάρτημα να ανήκει κάποιος δημοσιογράφος σε ένα ιδεολογικό και παραταξιακό χώρο. Είναι όμως αντιδεοντολογικό να δείχνει και με προκλητικό τρόπο – όπως κάνει ο κ. Καρεκλάς – να «πλασάρει» στον λαό την άποψή του ως τη μοναδική ορθή επιλογή. Κατ’ επανάληψη ο κ. Καρεκλάς συμπεριφέρεται υποτιμητικά στους κ. Ματσάκη και Θεμιστοκλέους, δίνοντας τους όχι μόνο λιγότερο τηλεοπτικό χρόνο από ό,τι δίνει στους λοιπούς τρεις βασικούς υποψηφίους, όχι μόνο τους συμπεριφέρεται με επιθετικότητα, ειρωνευόμενος τις θέσεις τους και αφαιρώντας τους αδικαιολόγητα τον λόγο, αλλά τους μεταχειρίζεται ως να είναι «κομπάρσοι» στην πολιτική ζωή του τόπου. Απέναντι στη δικτατορία της εικόνας, στη δικτατορία Καρεκλά οι ελεύθεροι πολίτες σηκώνουν ανάστημα και απαντούν με παρρησία ότι βλέπουν και κρίνουν. Δεν τρώνε κουτόχορτο και δεν πρόκειται να αφήσουν κανένα λαμόγιο να τους παραπλανήσει. Ελπίζω, όσο ακόμα στέκει η δημοσιογραφία σε αυτόν τον τόπο, κάποιοι λειτουργοί της να πάρουν το μήνυμα…

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2008

Σπουδαία τα λάχανα…

Τις προηγούμενες μέρες παρακολουθήσαμε την επίσκεψη του τέως καγκελαρίου της Γερμανίας του κ. Σρέντερ στα κατεχόμενα. Μια εξέλιξη δυσάρεστη και αρνητική, όσο αφορά στο κυπριακό πρόβλημα. Ο κ. Σρέντερ πρέπει να αναλογιστεί τις πράξεις του: αναγνωρίζει ένα παράνομο έκτρωμα, το οποίο αυτοαποκαλείται «κράτος». Αναγνωρίζει και δικαιώνει με τη στάση, τη συμπεριφορά και τις δηλώσεις του, την παράνομη εισβολή και κατοχή από τις τουρκικές δυνάμεις μέρους από την επικράτεια μιας χώρας μέλους της Ε.Ε. Θα συμφωνήσω με την εκτίμηση του εκπροσώπου της κυβέρνησης κ. Βασίλη Πάλμα, ότι το δίκαιο και οι αρχές θυσιάζονται στον βωμό του οικονομικού κέρδους. Απαράδεκτη είναι λοιπόν η στάση του τέως Γερμανού καγκελαρίου και ως τέτοια πρέπει να προβληθεί στο εξωτερικό, ώστε και ο κ. Σρέντερ να τεθεί προ των ευθυνών του και η γερμανική κυβέρνηση – στην οποία μετέχει και το σοσιαλιστικό κόμμα, το κόμμα του κ. Σρέντερ – να δώσει διευκρινίσεις. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσει, για παράδειγμα, η γερμανική κυβέρνηση αν οι ενέργειες του τέως καγκελαρίου δεσμεύουν την εξωτερική της πολιτική καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορεί η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να αδιαφορούν για αυτές τις εξελίξεις και να τις υποβιβάζουν στο επίπεδο ενός απλού, διπλωματικού επεισοδίου ρουτίνας. Να θυμίσω ότι ο κ. Σρέντερ δεν είναι μόνο ένας κορυφαίος, στην χώρα του και στην Ευρώπη, πολιτικός άνδρας, αλλά και ένας ισχυρός οικονομικός παράγοντας. Φράσεις, λοιπόν, του τύπου «σπουδαία τα λάχανα» ποτέ δεν πίστευα, προσωπικά, ότι θα τις άκουγα από το στόμα ενός υπεύθυνου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς, ο κ. Παπαδόπουλος μας ξάφνιασε – και εμένα προσωπικά – για άλλη μια φορά δυσάρεστα. Δεν μπορεί ο τόπος σου να δέχεται τους κολάφους, τα χαστούκια της διεθνούς κοινότητας, αλλά και μεμονωμένων ισχυρών προσωπικοτήτων, στόχος των οποίων είναι η αναβάθμιση – ίσως και αναγνώριση – του ψευδοκράτους, και εσύ να απαντάς με εκφράσεις του καφενείου. Εκφράσεις που το μόνο που αποδεικνύουν είναι τον εφησυχασμό, στον οποίο έχει βουλιάξει η κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, όσο αφορά στο κυπριακό. Είναι λάθος να επιρρίπτεις τις ευθύνες στην αξιωματική αντιπολίτευση του τόπου σου ή να ζητάς με φτηνούς αντιπερισπασμούς, οι οποίοι ανακαλούν δυσάρεστα γεγονότα του χτες, να επιρρίψεις ευθύνες στους πολιτικούς σου αντιπάλους. Είναι λάθος, ενώ είσαι κυβέρνηση και έχεις την ευθύνη για τη διασφάλιση του μέλλοντος του τόπου σου, να κοιτάς στο παρελθόν και να μένεις προσκολλημένος στο χτες. Είναι λάθος. Και αυτό το λάθος το πληρώνει ο τόπος σου. Αξίζει, αλήθεια, προκειμένου εσύ να κερδίσεις θέσεις και αξιώματα, να θυσιάζεις το καλό του τόπου σου; Αξίζει;

Αυτό το χέρι…

«Αυτό το χέρι», δήλωσε ο απερχόμενος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος «δεν πρόκειται να υπογράψει κακή λύση του κυπριακού». Αυτή η δήλωση του κ. Παπαδόπουλου είναι βαρυσήμαντη και συμβολική, καθώς δεικνύει το πνεύμα της ακολουθούμενης, από την κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, πολιτικής στο κυπριακό. Πρώτα απ’ όλα αισθάνεται κανείς την ανάγκη να επισημάνει τον θεατρινισμό αυτής της δήλωσης. Είναι – και το ξέρουμε αυτό κύριε Παπαδόπουλε – πολύ δυνατή εικόνα αυτή που προσπαθήσατε να προβάλετε. Η δήλωση ότι ένα χέρι αρνείται να υπογράψει μια άδικη λύση του κυπριακού, δεν είναι απλώς και μόνο μια φράση, μια πρόταση, που λέγεται σε μια δεδομένη χρονική συγκυρία και προϊόντος του χρόνου ξεχνιέται. Είναι μια δήλωση και ταυτόχρονα μια εικόνα. μια πολύ δυνατή εικόνα, η οποία θέτει ως στόχο της να ερεθίσει το συναίσθημα του ακροατηρίου και να κατευθύνει έτσι με αποτελεσματικό τρόπο τη βούλησή του προς συγκεκριμένη κατεύθυνση. Είναι ένα παλιό, μα ακόμα πολύ αποτελεσματικό ρητορικό τέχνασμα. Ισχύει από την αρχαιότητα: στην αρχαία Ρώμη, όταν ο Τίτος Μάνλιος προσπάθησε να στραφεί κατά του Ρωμαίου στρατηγού Κάμιλλου και να σφετεριστεί τη ρωμαϊκή αρχή, με μια τέτοια θεατρινίστικη και υποκριτική ανάταση της χειρός, προσπάθησε να θυμίσει στους Ρωμαίους τα όσα παλαιότερα είχε προσφέρει στη Ρώμη (Τίτος Λίβιος, Ab urbe condita VI).

Αυτό προσπάθησε να κάνει και ο απερχόμενος πρόεδρος της Δημοκρατίας. Προσπάθησε, με θεατρινίστικα κόλπα, να μιλήσει στο συναίσθημα του Κύπριου πολίτη. Μη έχοντας προγραμματικές θέσεις να επιδείξει, αντιλαμβανόμενος ότι το ετερόκλητο ιδεολογικό σχήμα που τον στηρίζει καταρρέει μέρα με τη μέρα, κατανοώντας ότι ο πρώτος γύρος της ερχόμενης εκλογικής διαδικασίας της 17ης Φεβρουαρίου δεν είναι για τον κ. Παπαδόπουλο ένας εύκολος «περίπατος», καταφεύγει σε τέτοιου είδους χειρονομίες. Αντί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και ο ίδιος μέσω μιας ειλικρινούς συζήτησης με τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, να προωθήσει την ιδέα της εθνικής συνεννόησης όσο αφορά στο κυπριακό, εγκαινιάζει τη λογική του μονολόγου της δεκαετίας του ’60. Υποβαθμίζει έτσι τον πολιτικό λόγο με την ευτέλεια της εικόνας. Εξευτελίζει την αξία του πολιτικού επιχειρήματος. Ακυρώνει τη σημασία του πολιτικού διαλόγου και την υποκαθιστά με την προπαγάνδα της εικόνας. Παλιό το κόλπο, αλλά έχουν γνώση οι φύλακες! Περιττό να τονίσω ότι οι Ρωμαίοι πολίτες τελικά καταδίκασαν σε αποτυχία την προσπάθεια του Μάνλιου να σφετεριστεί την εξουσία στη Ρώμη. Η αλαζονεία και οι επικοινωνιακοί τακτικισμοί του κ. Παπαδόπουλου και του επιτελείου του θα συντριβούν στην κάλπη, όταν επιτέλους ο λαός θα κρίνει.

Λάσπη, λάσπη, λάσπη…

Με έκπληξη και δυσφορία ο κυπριακός λαός άκουσε τις προηγούμενες μέρες τον εκπρόσωπο του εκλογικού επιτελείου του απερχόμενου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, βουλευτή του ΔΗΚΟ κ. Άγγελο Βότση, ως επίσης και τον αναπληρωτή πρόεδρο της ΕΔΕΚ κ. Κούλη Μαυρονικόλα, να επιτίθενται με βαρύτατους προσωπικούς χαρακτηρισμούς στον συνυποψήφιο του κ. Παπαδόπουλου στις ερχόμενες προεδρικές εκλογές κ. Δημήτρη Χριστόφια. Τονίζω: με βαρύτατους, προσωπικής φύσεως, χαρακτηρισμούς. Την ίδια αυτή τακτική της λασπολογίας επί του προσωπικού και όχι επί του πολιτικού επιπέδου, υιοθετεί και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Βασίλης Πάλμας. Ο κυπριακός λαός παρακολουθεί αυτές τις αήθεις επιθέσεις των στελεχών του εκλογικού επιτελείου του κ. Παπαδόπουλου, με έκπληξη, οργή και αγανάκτηση. Κατανοεί ο Κύπριος πολίτης ότι με αυτό τον τρόπο καταβαραθρώνεται ο πολιτικός πολιτισμός. Οι συνεργάτες και οι επικοινωνιολόγοι του απερχόμενου προέδρου της Δημοκρατίας τον συμβούλεψαν, προφανώς, να ανεβάσει τους τόνους, για να συγκρατήσει την απώλεια εκλογικών ποσοστών. Αυτό είναι ένα παλιό κόλπο, το οποίο δεν πιάνει πια. Έχουμε βαρεθεί πια να ακούμε τους ανόητους μονολόγους και τις ανέξοδες λαϊκίστικες κορώνες των πολιτικών αρλεκίνων. Θέλουμε να ακούσουμε ουσιαστικούς πολιτικούς διαλόγους μεταξύ των πολιτικών ταγών του τόπου μας. Προκρίνουμε το επιχείρημα αντί της προεκλογικής υπόσχεσης, που δεν πρόκειται ποτέ να πραγματοποιηθεί. Και αντί τα στελέχη του επιτελείου του Τάσσου Παπαδόπουλου να πετάνε λάσπη και λάσπη και λάσπη στους πολιτικούς αντιφρονούντες, είναι καιρός πια να δώσουν απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα του πολίτη. Είναι καιρός να παρουσιάσουν το δικό τους ρεαλιστικό πρόγραμμα, το οποίο να προωθεί εφαρμόσιμες λύσεις για τα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών. Συνιστούμε, λοιπόν ψυχραιμία στο εκλογικό επιτελείο του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ψυχραιμία, κύριοι. Περιορίστε τη λάσπη και προωθείστε το πολιτικό επιχείρημα. Κρατήστε το επίπεδο του πολιτικού πολιτισμού στη χώρα μας ψηλά. Ο λαός θα κρίνει όλους στις 17 του μηνός. Ήγγικε γαρ η ώρα. Συγκρατείστε τη λάσπη, μη χάνετε την ψυχραιμία σας…